Kordian — streszczenie krótkie

„Kordian” Juliusza Słowackiego opowiada o młodzieńcu, który po rozczarowaniach miłosnych i podróży po Europie wybiera walkę za ojczyznę. Próbuje zabić cara, lecz przed jego sypialnią przegrywa ze Strachem i Imaginacją. Poniżej przypomnisz sobie fabułę w około trzy minuty. Rozwinięcie wydarzeń znajdziesz w streszczeniu szczegółowym.

Plan wydarzeń w 8 punktach

  1. Kryzys piętnastoletniego Kordiana i opowieści Grzegorza.
  2. Nieszczęśliwa miłość do Laury i próba samobójcza.
  3. Podróż po Europie: rozczarowanie pieniądzem, miłością i papieżem.
  4. Przemiana na Mont Blanc i idea poświęcenia za naród.
  5. Koronacja cara w Warszawie i odrzucenie zamachu przez spiskowców.
  6. Samotna próba zabójstwa cara, lęk i omdlenie pod drzwiami sypialni.
  7. Szpital, wyrok śmierci i skok konny przez bagnety.
  8. Przygotowania do egzekucji i posłaniec z ułaskawieniem — zakończenie otwarte.

Właściwą historię bohatera poprzedzają Przygotowanie i Prolog. Nie są kolejnymi etapami jego życia.

Przygotowanie

Noc sylwestrowa 1799 roku, chata Twardowskiego w Karpatach. Szatan i diabły tworzą postacie przyszłych przywódców i autorytetów powstania listopadowego. Ich wady składają się na groteskową ocenę narodowej klęski. Archanioł prosi Boga o ratunek dla narodu.

Prolog

Trzy Osoby przedstawiają odmienne wizje poezji: pocieszenie, polemiczne odrzucenie takiej pociechy oraz przywołanie historii narodu. Ten spór wprowadza pytanie o odpowiedzialność poety i zapowiada polemikę z romantycznymi sposobami mówienia o Polsce.

Akt I — dojrzewanie

Piętnastoletni Kordian cierpi na brak celu w życiu. Stary sługa Grzegorz opowiada mu trzy historie — bajkę o Janku, co psom szył buty, wspomnienie z wyprawy egipskiej Napoleona i tragiczną opowieść o Sybirze — próbując rozbudzić w nim wolę życia. Kordian zakochuje się w starszej od siebie Laurze, zostaje odtrącony i próbuje popełnić samobójstwo.

Akt II — Wędrowiec

Kordian podróżuje po Europie i kolejno traci złudzenia:

  • Londyn — przekonuje się, że wszystko jest na sprzedaż, także zaszczyty i prawo.
  • Dover — czyta „Króla Leara” i porównuje poetycki obraz świata z rzeczywistością.
  • Włochy — Wioletta porzuca go, gdy udaje bankruta; upada wiara w miłość.
  • Watykan — papież Grzegorz XVI odmawia poparcia sprawie polskiej i każe słuchać cara.
  • Mont Blanc — Kordian odnajduje ideę: „Polska Winkelriedem narodów”. Chce poświęcenia Polski, które pomoże wyzwolić inne narody; chmura przenosi go do kraju.

Akt III — Spisek koronacyjny

W Warszawie trwa koronacja Mikołaja I na króla Polski. W podziemiach katedry św. Jana spiskowcy głosują nad zamachem. Prezes — wzorowany na Niemcewiczu — przekonuje ich, że królobójstwo splami honor Polski i zrazi Europę. Wniosek upada, więc Kordian postanawia działać sam.

Na warcie pod sypialnią cara bohater zostaje pokonany przez własny Strach i Imaginację; mdleje, nie zdoławszy otworzyć drzwi. Trafia do szpitala wariatów, gdzie Doktor (szatan) pokazuje mu dwóch obłąkanych przekonanych, że zbawiają świat — sugerując, że idea Kordiana jest takim samym urojeniem.

Kordian przeskakuje konno przez piramidę bagnetów, spełniając warunek postawiony przez wielkiego księcia Konstantego. Po sporze braci car podpisuje ułaskawienie. W scenie ostatniej Kordian stoi jednak przed plutonem egzekucyjnym, a adiutant dopiero pędzi z rozkazem. Nie dowiadujemy się, czy zdążył. Nie można więc napisać, że dramat potwierdza śmierć bohatera.

W jednym zdaniu

Młody człowiek szuka sensu życia, znajduje go w idei poświęcenia za naród, próbuje zabić cara — i przegrywa nie z wrogiem, lecz z własną wyobraźnią.

Do odpowiedzi o przemianie bohatera wykorzystaj charakterystykę Kordiana z przykładami. Autora, epokę, gatunek oraz czas i miejsce akcji przypomnisz sobie w opracowaniu lektury.

Podstawa streszczenia: tekst „Kordiana” w Wolnych Lekturach, od Przygotowania do sceny ostatniej aktu III. Streszczenie jest opracowaniem własnym, nie zastępuje lektury dramatu.

Opracowanie własne redakcji serwisu. Ostatnia aktualizacja: . Wykorzystane źródła zestawiliśmy w bibliografii.